فلسفه بدهکار و بستانکار بودن حساب ها

نظر نوینی را می توان چنین مطرح کرد که این وضعیت برگرفته از ذات طبیعت است و می توان آن را از مباحث فلسفی بزرگانی چون مولوی و علامه جعفری بیرون کشید. که مولوی آن را در مصرع زیبایی چنین بیان نموده است:

" پس به هر میلی که دل خواهی سپرد از تو چیزی در نهان خواهند" .

علامه محمد تقی جعفری نیز موضوع مذکور را با دعایی زیبا نمایش داده که:"خدایا تو را به عظمتت سوگند بر ما عنایت فرما تا دراین دنیای بده وبستان و معامله مغبون نشویم تا آنچه که می گیریم بیارزد به آن سرمایه الهی حیات که از دست می دهیم" به عبارتی، این موضوعات قراردادی نیستند بلکه یکی از قوانین نانوشته مهم آفرینش است که ما همیشه در تعادل هستیم. ودر مقابل هر دادنی یک گرفتنی هست.

این جهان كوه است و فعل ما ندا سوی ما آید نداها را صدا

براساس این قانون نانوشته، اگر بزنی خواهی خورد و اگر بگریانی گریه خواهی كردبر این اساس می توان فلسفه بدهکار و بستانکار را چنین نیز بیان کرد. که در ابتدا چیزی بنام دارایی در شرکت وجود ندارد. یعنی ظرفی که دارای برچسب دارایی خالی است. ولی در خارج از شرکت منابعی وجود دارند که بخشی مال افرادی هستند که به دنبال تاسیس شرکتند و بخشی به سایر افراد مربوط است. با ایجاد شرکت این منابع به ظرف دارایی شرکت واریز می شوند در آن حالت، بر اساس تعادل، ظرف دارای برچسب دارایی بدهکار می گردد زیرا از قبل چیزی نداشته است و هر چه آن زیاد گردد بدهکارتر می شود لذا دارایی ماهیت بدهکار به خود می گیرد. در مقابل ظروف بدهی و سرمایه که از قبل پر بوده و محتویات خود را با تشکیل شرکت، به ظرف دارایی ریخته اند، بستانکار می گردندو هرچه منابع زیادی تحویل دارایی دهند بستانکارتر می شوند بر آن اساس ماهیت بدهی و سرمایه بستانکار می شود.

تجارت...